Cumhuriyet Gazetesi’nde bir kadın fotoğrafı vardı Perşembe gün ,Sağ yanında 8-9 yaşlarındaki oğlu, sol yanında ise ergenlik çağındaki kızıyla bir kadının fotoğrafı.

Hepsinin de yüzü tertemiz ve pırıl pırıl. Üçü de güzel mi güzel. Kadının bir çocuğu daha varmış ama o resimde yok.

Oğlan, henüz ne olup bittiğini tam anlamamışçasına biraz şaşkın bakıyor. Kız ise, her şeyin farkında ve Anadolu’da Alevi olmanın ne demek olduğunu kavramış gibi…Güzel yüzünde, acıyı hissetmenin isyanı okunuyor…

Çocuklarının ortasına yerleşmiş annenin yüzünde, her şeye rağmen insan sevgisi taşıyan mimikleri görmek olası…

Ezik değil gururlu ve baş eğmemiş. Belki de isyan içinde…

**** 

Alevi olduğu için işten atılmış, Sema Yıldırım. Kredi Yurtlar Kurumu, Merzifon Kız Yurdu’nda üç yıldır güvenlik görevlisi olarak çalışıyormuş. Eşini kaybettikten sonra üç çocuğuna bakabilmek için çalışmaktan başka çaresi kalmamış…

Hem Alevi, hem kadın, hem dul ve hem de güzel olacaksın… Üstelik, taşıdığın insan nitelikleri nedeniyle çalıştığın öğrenci yurdunda öğrenciler tarafın çok sevileceksin! Kolay iş mi?

İnsana günü gösterirler…

Tutanaklar tutulur, tehditler yapılır… Ve bir gün kendini kapının önünde bulursun!

Neden, diye sorarsanız gerekçeleri saymakla bitmez. Ama ne onun Alevi olmasından söz edilir, ne de çocuklarına bakmak zorunda olan dul bir kadın oluşundan…

Herkes bilir de, üç maymunu oynamaya devam eder. En yakınları bile, ‘Neme lazım!’ ya da ‘Valla ben bu konulardan anlamam!’ vurdumduymazlığına sığınır.

Üstelik, sahip olduğu yüksek hoşgörü bile aleyhine kanıt olarak kullanılmıştır Sema Hanımın; ‘Öğrencilere çok hoşgörülü davranıyor’ diye bile suçlanır, ödüllendirilmesi gerekirken.

Ama bunun için bile gerekçeleri hazırdır; ‘Onun hoşgörüsü, öğrencilerin disiplinini bozuyor!’ derler…

**** 

Zordur Anadolu’da Alevi olmak…Hele de devlet kapısında ekmeğini arıyorsan.

Eğer tanınmayıp da, o kapıdan içeri ‘sızmışsan’ başına geleceklere hazır olman gerekir… Ne, üç çocuğunun senin eline baktığını düşünürler, ne de senin geleceğini…

“E kızım, sen de saklasaydın ya Alevi olduğunu!” diye üzüntüsünü dile getiren iyi niyetli Sünni komşular vardır elbette. Ama konuşmayıp ters ters bakanlar da hiç az değildir. Hele de, “Eee, sen de Müslüman mahallesinde salyangoz satmaya kalkmasaydın!” diyenler kahrederler Sema hanımın durumunda olanları…

 

Sema hanım, bunların başına gelebileceğini öngörememiştir herhalde.

Belki de, ‘Biz aslında Alevileri severiz’ diyen devlet yöneticilerine kanmış da, ‘Ben Aleviyim!’ diye ağzından kaçırmıştır Alevi olduğunu, yöneticilerine…

Nereden bilsin, Aleviler hakkındaki önyargıların keskinliğini…

Sivas, Çorum, Maraş ve Malatya’da can yakan dünya görüşünün kül altında yanan kor gibi sürdüğünü nereden bilebilsin!…

**** 

Ben en çok, o fotoğraftaki çocukları düşünüyorum.

Daha o yaşlarında yaşadıkları dışlanma acısının onlarda bırakacağı izlerden korkuyorum…

Prof. Dr. Suat Çağlayan